سلام و خداحافظ!
دوستان عزیزی که مایل به مطالعه ی وبلاگ
«در آن نفس که بمیرم در آرزوی توباشم...»
هستند به مجلس رندان (كه لينك كردم)
سر بزنند.
ممنون و منتظرتون هستم.
| تبليغات | X |
ساقيا مي ده كه ما دردي كش ميخانه ايم / با خرابات آشناييم از خرد بيگانه ايم
دوستان عزیزی که مایل به مطالعه ی وبلاگ
«در آن نفس که بمیرم در آرزوی توباشم...»
هستند به مجلس رندان (كه لينك كردم)
سر بزنند.
ممنون و منتظرتون هستم.
تموم شد، سال 85 هم همراه با همه ي دلـكندناش و دلـبستناش، با هـمه ي غم ها و شادي هاش وبا هـمه ي خاطـره هاش تموم شد. فقط خدا مي دونه چند بـرگ سندِ سرنوشت ساز با اين تاريخ تو كشو و فايلِ همه ي ما آرشيـو شدند، چـند تا خاطره ي از ياد نرفتني با ايـن تاريخ تو ذهنمون ثبت شدند و هزار چـند تاي ديگه... شـما رو نمي دونم امـا سال 85 براي من از اون سال هاي پرخاطره اي بود كه در طول زندگيِ آدم به تعداد انگشت شماري وجود داره.من يكي كه حتا اگه بخوام هم نمـي تونم اين سال رو فراموش كنم... شوخي كه نيست، تعويض محيط زندگيم، اتـمام يك دوره ي دانشگاهيم و دل كندن و دلبستن و باز... و خيلي اتفـاق هاي ديگه كه همه و همه حال و هواي خودشونو دارن. حالابماند كه تو اين وقتِ سال كمتر به خاطره هاي تلخ توجه مي شه و بيشتر دوست داريم اين لحظات رو با لبخندي حاصل از يادِ روزهاي خوب پر كنيم. آره اصلاً اين جوري خيلي بهتره، تا وقتي كه خوشي هست ناخوشي چرا؟!!
تو سالي كه گذشت انـدازه ي يه عمر تجربه بدست آوردم و اندازه ي يه عمر هـم بزرگ شدم. هيچ وقت مثل امسـال ناگزير به تصميم گيري هاي سـرنوشت ساز نبودم و هيچ وقت تو مـدت 12 ماه اين همه اتفـاق رو پشت سر نـذاشته بودم ولي با اين حال از درون خوشحالم چرا كه تقريباً به همه ي اون چيزايي كه سالِ گذشته خواستم رسيدم...الآن هم از خدا مي خوام كه به چيرايي كه تو اين لحظه ازش مي خوام برسم و مهم تر از همه اينكه تو سالِ 86 حتا يك لحظه ازش دور نباشم...
قطره را پرسيدند آرزويت چيست؟ گفت بهم پيوستن و جويبار شدن
جويبار را پرسيدند آرزويت چيست؟ گفت بهم پيوستن و رود شدن
رود را پرسيدند آرزويت چيست ؟ گفت به دريا پيوستن و دريا شدن
دريا را پرسيدند آرزويت چيست؟ گفت هيچ
ولي كاش قطره شبنمي بودم در كنار گلي بيخبر از همه جا
امام علي (ع):
ابذَلْ لِصديقِكَ كلُّ المودَّةِ وَ لاتَبذَلْ لَهُ كلُّ الطُمأنينَةِ.
هر چه محبت داري نثار دوستت كن، اما هر چه اطمينان داري به پاي او مريز.
(بحارالانوار، ج 74، ص 165)
گـفت پيـغمبر : ز سـرماي بهار تــن مـپوشــانيد ياران، زينــهار!(2)
زآنــكه با جانِ شما آن مي كـــند كــان بـهاران بـا درخــــتان مي كـند
لیک بگریزید از سردخزان (۳) كـان كنـد كـو كـرد با بـاغ و رزان
راويان اين را به ظـاهر برده اند هم بر آن صورت قناعت كرده اند(4)
بي خـبـر بودند از جان آن گــروه كــوه را ديـده، نديـده كــانِِ(5) كــوه
آن خزان نزد خدا نفس و هواست عقل و جان عين بهاراست و بقـاست
پس به تأويل اين بود كانفاس پاك چون بهار است و حيات بـرگ و تــاك
گــفـته هاي اولـيا نرم و درشـــت تن مپوشان زانك دينت راست پــشـت
گرم گويد، سرد گويد، خوش بگير زان ز گرم و سرد بِجهي، وز سعير(6)
گرم و سردش نوبـهار زندگي ست مــايه ي صــدق و يقـيـن بنـدگي ست
زان كزو بستان جـانها زنده است زيـن جـواهـر بــحـر دل آگــنـده است
بــر دل عـاقل هـــزاران غـــم بود گــر ز بـاغ دل خـــلالـي كــــم بود(7)
۱.سرماي بهار را غنيمت شماريد.
2.از امير مؤمنان علي (ع) نقل مي كنند: «تَوَقوُ البردَ في اوّله وَ تَلَقَّوهُ في آخِرِهِ فاِنَّهُ يفعَلُ في الأبَدانِ كَفِعْلِهِ في الأشجار، اَوّلُهُ يُحرِقُ و آخِرُهُ يورِقُ. (از سرماي خزاني كه در اول مي رسد بپرهيزيد و سرماي بهاري را كه در آخر سال آغازمي شود پيش باز رويد و بپذيريد، زيرا سرما در هر دو حالت آن مي كند كه با درختان مي كند، در اول مي سوزاند و در آخر برگ و بار مي دهد.)
3.سرماي خزان
4.به صورت ظاهر حديث اكتفاء كرده اند.
5.معدن، كه در كوه نهان است.
6.سعير:آتش. (سخنان نرم و درشت اولياي حق را با صدق دل بپذير، زيرا به واسطه آن سخنان از ناملايمات و آتش برافروخته دوزخ بر كنار مي ماني.)
7.اگر به اندازه يك چوب نازك از باغ دل عاقل كم شود و محبت و عشق او نسبت به حق اندكي كاستي يابد هزاران غم و اندوه به سوي دلش روانه مي گردد.
(دو بیت نخست به صورت دیگری هم آمده است که ذکر آن را خالی از لطف نمیبینم:
گفت پیغمبر به اصحاب کبار تن مپوشانید از باد بهار
کانچه با برگ درختان میکند با تن و جان شما آن میکند
با تشكر از نظر بازديد كننده گرامي.)
سلام، بلاخره گردگیری عید تموم شد و حالا می تونم وبلاگو به روز کنم.
ممنون از کامنت هاتون.
وقتی که شانه هایم
در زیر بار حادثه می خواست بشکند
یک لحظه
از خیال پریشان من گذشت:
«بر شانه های تو...»
بر شانه های تو
می شد اگر سری بگذارم.
وین بغض درد را
از تنگنای سینه بر آرم
به های های
آن جان پناه مهر
شاید که می توانست
از بار این مصیبت سنگین
آسوده ام کند.
فریدون مشیری
هو الحق
الهي! آغاز مي كنم به نام تو و اميد دارم به فضل تو،
چراكه از جود تو هر مفلسي را نصيبي است، از كرم تو
هر دردمندي را طبيبي است، و بر سر هر مؤمن از تو
تاجي است و در دل هر محب از تو سراجيست و هر
شيفته اي را با تو سر و كاريست و هر منتظري را آخر
روزي شرابي و ديداري است.
الهي! به لطف ما را دست گير و پاي دار، كه دل در قرب
كرم است و جان در انتظار، و در پيش حجاب بسيار،
كنون تو خود داني كه قرار حاصل نشود مگر به ديدار!
شور شراب عشق تو آن نفسم رود ز سر
كاين سر پر هوس شود خاك در سراي تو...
(از محبت هاتون ممنونم و امید وارم این سری از مطالب هم مورد قبول واقع بشه)
